Henüz esenshoptaki 30 sn.'lik demoda beklediğim gibi bir eser olduğunu hissetmiştim.
Albüme ilk kavuştuğumda arabayı sağa çekip birkaç defa üst üste dinlediğim ve her dinleyişimde gözlerimin dolu dolu olduğu , Diriliş'ten sonra bu albümde beni en mutlu eden eser. İşte 70'lerin duygusu bu dediğim bir eser.
Babanın bence bu albümde en hissederek, en duygulu okuduğu eser de bu. Her kelimenin duygusu, hakkıyla tamamen verilmiş.
İlk birkaç saniyesi "Dil Yarası"nı ve sonraki özellikle yaylılar "Neyi değiştirdik ki"yi andırsa da, ve, "Bağrımda bir ateş", "Bunca Yıl Habersiz" duygusunda olsa da, oldukça özgün bir eser. "Mevsim Mevsim"de "Eritecek" deyişine benzer bir biçimde, müziğin duraklaması ve uzun zamandır duymadığımız ve özlediğimiz o iç çekiş sesinden sonra "Bilemezsin ki" diyerek eserin bitirilişi çok duygulu. Bu eserleri ve birkaç başka eseri andırıyor gibi gelse de başta, oldukça özgün bir eser. Özellikle sözleri, andırdığını hissettiğimiz eserlerden çok çok farklı.
Eserin başında kanun, gitar ve akerdeon birbirleri ile dertleşir gibi paslaşıyor, yaylılar ise yer yer çok yumuşak yer yer ise oldukça coşkun bir hava katıyor. Yaylılardan gizli bir sevdanın hüznünü hissediyorsunuz, ama aynı zamanda "gizlice sevdiği insanın mutlu olmasından mutlu olunduğunu" hissettiren bir coşku da çok güzel hissettiriliyor. Hiç söz kullanılmasa bile bu hissedilir bu eserde.
Klavye yerine obua kullanılsa harika olurmuş ancak klavyeden harika bir ton seçimi yapıldığı için obuanın eksikliği de çok hissedilmiyor.
Keyboard'dan çalınan piyano sesi harika. Eserin gidişatından farklı notalara basılıyor sürekli ve esere çok seslilik katıyor. Ben bu albümde genel olarak bu piyano seslerinden çok büyük keyif alıyorum.
Tüm enstrümanların partisyonları çok büyük titizlikle yazılmış gibi. Her enstrümanın sesi ayrı ayrı, çok berrak bir biçimde duyuluyor.
Özellikle eserin ikinci bölümünde bir duygu patlaması söz konusu oluyor..
"ben seni olduğun gibi çok seviyorum", "bilme istiyorum", "ağlıyorsan ağlıyorum görme istiyorum", "senin yanında sensiz, sense benden habersiz, yaşıyorum kaderi" derken gözyaşlarını tutmak gerçekten çok zor. Yine eserin ilk bölümünde "duysan belki gülerdin, belki dudak bükerdin" deyişinde de, birini sevmiş bir insanın gözlerinin dolmaması mümkün değil.
Benim için bir klasik değerindedir bu eser ve üzerine gidilirse umum için de bir klasik olacağını düşünüyorum.
İyi ki varsın Orhan Baba, Allah seni başımızdan eksik etmesin..
(0%)
) Şimdi emaneti alda götür çalıyor..Onuda çok beğeniyorum 
News
Site map
SitemapIndex
RSS Feed