Teknik bir yazı

[tarantini8]

---

Önceleri evde bir radyo pikap vardı.
Altı uzun bir radyo idi.
Üstündeki kapağı açınca pikap bölümü ortaya çıkardı.
4-5 yaşımdan itibaren o pikapta çalınan plakları dinlerdim.
Kırk beşlikler vardı, otuz üçlükler vardı.
Daha önce de bahsettim ilk kez o pikapta Kervan plakçılığın çıkardığı bir LP ile Orhan Gencebay'ı dinledim.
Eser "sen de bizdensin".
Bu yazımda, bu eserleri dinlerken neler olduğunu yazmayacağım.
Teknik konulara değineceğim.
O pikap var ya...
Sıkça arızalanırdı.
Galiba 5 yaşlarında bir çocuğun müzik dinleme hevesini giderirken farkında olamadığı hoyratlık ve haylazlıkları da, bunda müeesirdi.

Bu plak işi zor oluyor. Kaset dinleyelim diye de düşündük.
O vakit evde bir teyp vardı ki, şimdi bu sitede bulunanların belki bir çoğu o tip bir cihaz görmemiştir.
Markası Philips idi.
Pilliydi, adaptörü bile yoktu. Onun için üç kaset dinledikten sonra müzikler "Dabbe" filmindeki efektlere benzerdi.
1980'lerin başında artık onlu yaşlarda iken bile evimizde bulunan müzik dinleme cihazları hala o ikiliden ibaretti.
Sıkça arızalanan bir radyo pikap ve pilli, mono çıkışlı bir Philips teyp. Kaseti ileri veya geri almak için play düğmesini sağa sola çekerdiniz. Bırakınca dururdu. Bu arada acaip pil harcardı.
"En büyük dert" eserini bile ilk o teypte dinledim.

1980'lerin başlarında, bu siteden Levon 10 belki hatırlar, Levon 10'un abisinin yardımı ile o radyo pikapın hoparlörlerini, o Philips teyp ile bağladık, bir adaptör yardımı ile Philips'i pillerin egemenliğinden çıkardık.

Yüksek volümde müzik dinlemeye başlamıştım.
"Kader diye diye" nin başında volümü bir yükseltirdim, annem derhal kızardı.
"Komşular gelecek" diye.
Ben ise komşuların da böyle bir müziği dinleyebilmekten memnun olduğunu düşünürdüm.

Çok yıllar sonra İngiltere'de, herkes bilgisayar, video kamera gibi cihazlar satın alırken benim ne satın aldığımı tahmin edersiniz.
Bir JVC müzik seti.
İngiltere'de kaldığım evde, üst katta iki rakçı çocuk vardı. Sabaha kadar gitar çalarlardı.
Ben ne mi dinlerdim?

BU JVC'ler müthiş arkadaşlar. İngiltere'de, çatı katının hemen altında, Manş denizini izlerken, benim JVC'mden şu sesler yükselirdi.

Böyle mi tanıdın
Böyle mi anladın
Yıllardan beri beni
Kolay mı ayrılık, unutmak veda etmek
Terk etmek seni
Ömrünce ıstırap, ömrünce bin çile çekmek istemiyorsan
Son bir defa daha dinleyip de öyle git
Sevgilim beni.....

Rakçı arkadaşların müzik anlayışlarına da yıllar önceki komşular gibi katkıda bulunduğumdan eminim.

[ufukerkol]

TEŞEKKÜRLER.FAZLA SÖZE GEREK YOK.YİNEDE O YILLARIN TADI TUZU BİRBAŞKA.

[AŞK_MEZARI]

O sesler,o sözler Dünyayı sallar..

[hayat kavgası]

NE kadar çok ortak noktalarımız var.Philips marka teyp mono.Aynısı bizdede vardı.Ayrıca malesef mono bir pikap.O pikapta plağın üstündeki kervan plak logosu dönerken beni hep hipnotize ederdi.
Sonra ticari aracımda dandik bir teyp ve gene malesef tek hoporlör olduğu için bir türlü stereo sese geçemedim.Ömrüm o type kristal ayarı yapmakla geçti.
Daha sonra alınan iyi cihazlar ve kolonlar insana öyle bir zevk veriyordu ki anlatılmaz.Yıllarca teneke seste dinlediğiniz eserleri müthiş ses kalitesiyle dinleyince yılların acısını çıkartırcasına bass seslerine yükleniyordum.Mesala yarabbim albümünde bass olarak darbukayı zanneden bir çocuk,daha sonraları bass gitarı nasıl dinler acaba?
Hayatımda daha iyi bir ses kalitesine gerçerken aldığım keyif gerçekten çok özel.
İnsanların bir şeye ulaşırken verdiği mücadele her şeyi anlamlı kılıyor.O yüzden hazıra konan insanlarda ruhsal bozukluklar olabiliyor.Görüyoruz yaşıyoruz.Çünkü değer bilmek gerek.Değer bilmezsen.....